Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 7
तथेत्युक्त्वा महादेवः परया कृपया नृप । गृहीत्वा तं करे सिद्धं जगाम निलयं हरः
tathetyuktvā mahādevaḥ parayā kṛpayā nṛpa | gṛhītvā taṃ kare siddhaṃ jagāma nilayaṃ haraḥ
“เป็นเช่นนั้นเถิด” มหาเทวะตรัสด้วยพระกรุณาอันยิ่ง โอ้พระราชา แล้วพระหระทรงจับมือผู้สำเร็จ (สิทธะ) นั้น พากลับสู่ที่ประทับของพระองค์
Narrator addressing a king (nṛpa)
Listener: O king (nṛpa) addressed by the narrator within the larger frame
Scene: Mahādeva says ‘So be it’ and takes the siddha by the hand, leading him toward Śiva’s abode; the gesture of hand-holding is central, radiating compassion.
FAQs
Divine grace responds to pure devotion: Śiva not only grants the boon but personally embraces and uplifts the devotee.
The broader Revā-khaṇḍa pilgrimage setting; the verse highlights the culmination of merit in Śiva’s favor.
None explicitly; it narrates the result of devotion and tapas—Śiva’s approval and upliftment.