Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 32
सर्वतीर्थवरं तीर्थं निर्मितं नारदेन तु । पृथिव्यां सागरान्तायां रेवायाश्चोत्तरे तटे । तद्वरं सर्वतीर्थानां महापातकनाशनम्
sarvatīrthavaraṃ tīrthaṃ nirmitaṃ nāradena tu | pṛthivyāṃ sāgarāntāyāṃ revāyāścottare taṭe | tadvaraṃ sarvatīrthānāṃ mahāpātakanāśanam
บนแผ่นดินซึ่งมีมหาสมุทรเป็นขอบเขต ณ ฝั่งเหนือแห่งแม่น้ำเรวา นารทะได้สถาปนาตีรถะอันประเสริฐยิ่ง เป็นยอดแห่งตีรถะทั้งปวง ตีรถะอันเลิศนั้นเป็นประธานแห่งสถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย และทำลายแม้มหาปาตกะ คือบาปหนักยิ่งได้
Unspecified (narrative voice within Revākhaṇḍa context)
Tirtha: Nārada-kṛta Sarvatīrtha-vara tīrtha (on Revā’s northern bank)
Type: ghat
Listener: King (Rajendra)
Scene: Sage Nārada, veena in hand, consecrates a luminous ford on Revā’s northern bank; the river glows with sanctity, and a celestial map-like vision shows the earth ‘ocean-bounded’ while the tīrtha radiates as the foremost purifier, dissolving dark sin-clouds.
FAQs
A tīrtha is not merely a location but a dharmic power-center: contact with a supremely praised holy place—especially on the Revā—purifies even grave sins when approached with श्रद्धा (faith) and right conduct.
A Nārada-established tīrtha on the northern bank of the Revā (Narmadā) within the Skanda Purāṇa’s Revākhaṇḍa (Āvantyakhaṇḍa).
No specific rite is prescribed in this verse; it primarily proclaims the tīrtha’s sin-destroying potency (mahāpātakanāśana).