Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 17
सत्यानृते तु वचने पणस्तव ममैव तु । सहस्रं चैव वर्षाणां दास्यहं तव मन्दिरे
satyānṛte tu vacane paṇastava mamaiva tu | sahasraṃ caiva varṣāṇāṃ dāsyahaṃ tava mandire
“ในการเดิมพันเรื่องวาจาจริงหรือเท็จนี้ ขอให้เป็นหลักประกันระหว่างเราสอง: ตลอดหนึ่งพันปีเต็ม เราจักเป็นทาสีรับใช้ในเรือนของท่าน”
Vinatā (deduced from narrative context of Kadrū–Vinatā wager)
Scene: The two sisters formalize a wager: truth vs falsehood; the penalty is a thousand-year servitude—an austere, fate-sealing moment.
FAQs
Speech binds: a vow or wager made on truth carries real karmic consequence and must be honored.
No tirtha is directly praised in this verse; it is a dharma-narrative within the Revā Khaṇḍa framework.
None; the verse concerns a moral pledge (paṇa) rather than a rite like snāna, dāna, or japa.