Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 40
प्रातः समुत्थाय तथा शयानो यः कीर्तयेतानुदिनं स्तवेन्द्रम् । देहक्षयं स्वे सलिले ददाति समाश्रयं तस्य महानुभाव
prātaḥ samutthāya tathā śayāno yaḥ kīrtayetānudinaṃ stavendram | dehakṣayaṃ sve salile dadāti samāśrayaṃ tasya mahānubhāva
ไม่ว่าตื่นขึ้นยามเช้าหรือแม้ขณะเอนกาย ผู้ใดสรรเสริญบทสวดอันเป็นราชาแห่งสโตตรานี้ทุกวัน ครั้นกายสิ้นไป โอ้ผู้มีมหานุภาพ (นันมทา) ย่อมประทานที่พึ่งแก่เขาในสายน้ำของพระองค์เอง
Śrī Mārkaṇḍeya
Tirtha: Narmadā/Revā
Type: ghat
Listener: Yudhiṣṭhira
Scene: Two vignettes: a devotee rising at dawn to chant by the river; another, bedridden, chanting softly—both receiving Narmadā’s protective presence, culminating in final refuge in her waters.
FAQs
Consistent remembrance and praise sanctify life and secure divine refuge at life’s end.
Narmadā’s waters as a saving refuge—linking devotion to the river-tīrtha itself.
Daily kīrtana/recitation of the stotra—morning or at any time, even while resting.