Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 7
स च मे भक्तिनिरतो बाणो लोके च विश्रुतः । भारती च मया दत्ता ब्राह्मणानां विशेषतः
sa ca me bhaktinirato bāṇo loke ca viśrutaḥ | bhāratī ca mayā dattā brāhmaṇānāṃ viśeṣataḥ
“และพาณะผู้นั้นตั้งมั่นในภักติแด่เรา เป็นที่เลื่องลือในโลก อีกทั้งเรายังประทาน ‘ภารตี’ คือพรแห่งวาจาอันไพเราะแก่เขา โดยเฉพาะในเรื่องเกี่ยวกับพราหมณ์ทั้งหลาย”
Mārkaṇḍeya (narrating); statement attributed to Śiva in context
Scene: Bāṇa stands in devotion before Maheśvara; a stream of luminous ‘Bhāratī’ (speech/eloquence) is bestowed—depicted as a goddess-like radiance or script-like light—while Brāhmaṇas are honored nearby.
FAQs
Divine grace can bestow gifts like fame and eloquence, but such boons carry responsibility toward dharma and the learned.
None explicitly; the verse focuses on character and boons within the Revā Khaṇḍa storyline.
No specific rite; it references divine bestowal (dāna) of Bhāratī as a boon.