Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 104
मार्कण्डेय उवाच । भूयस्तस्य वरो दत्तो देवदेवेन भारत । स्वर्गे मर्त्ये च पाताले पूजितः ससुरासुरैः
mārkaṇḍeya uvāca | bhūyastasya varo datto devadevena bhārata | svarge martye ca pātāle pūjitaḥ sasurāsuraiḥ
มารกัณฑยะกล่าวว่า “อีกครั้งหนึ่ง โอ ภารตะ พระผู้เป็นเจ้าเหนือเทพทั้งปวงประทานพรเพิ่มเติมแก่เขา: ในสวรรค์ ในโลกมนุษย์ และในบาดาล เขาเป็นผู้ได้รับการสักการะ—ทั้งจากเทวะและอสูร”
Mārkaṇḍeya
Listener: Bhārata
Scene: Mārkaṇḍeya narrates to Bhārata; a luminous Rudra/Devadeva bestows a boon, while devas and asuras stand in reverent symmetry across the three worlds.
FAQs
When the supreme Lord bestows a boon, its dignity can transcend realms—true honor is rooted in divine sanction, not worldly power.
Not named in this verse; the chapter’s later verses connect the event to specific sacred sites formed from the fallen fiery fragments.
None explicitly; the focus is on the result of divine boon—worship and honor across the three worlds.