रोहिण्यं चक्रतीर्थं च उत्तरेश्वरसंज्ञितम् । भोगेश्वरं च केदारं निष्कलङ्कमतः परम्
rohiṇyaṃ cakratīrthaṃ ca uttareśvarasaṃjñitam | bhogeśvaraṃ ca kedāraṃ niṣkalaṅkamataḥ param
(ที่นั่นมี) โรหิณี จักรตีรถะ และสถานที่ที่เรียกว่า อุตตเรศวร; อีกทั้ง โภเคศวร และ เกทาร; และยิ่งไปกว่านั้นคือ นิษกะลังกะ
Skanda (deduced from Revā Khaṇḍa pilgrimage narration style)
Tirtha: Rohiṇī; Cakratīrtha; Uttareśvara; Bhogeśvara; Kedāra; Niṣkalaṅka
Type: kshetra
Scene: A pilgrim party on the Narmadā bank reading a palm-leaf list of tīrthas; successive small shrines/lingas appear like a garland along the river, each labeled Rohiṇī, Cakratīrtha, Uttareśvara, Bhogeśvara, Kedāra, Niṣkalaṅka.
Pilgrimage is portrayed as movement toward inner ‘stainlessness’ (niṣkalaṅka)—outer sacred stations mirror the goal of moral and spiritual purity.
Rohiṇī, Cakra-tīrtha, Uttareśvara, Bhogeśvara, Kedāra, and Niṣkalaṅka are named as sacred places.
No ritual is specified in this verse; it continues the itinerary of tīrthas.