Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 8
तथापि देव पापोऽस्मि यदहं स्वामिनं त्यजे । किं तु धावद्भिरत्युग्रैर्गणैः शार्वैः पितामह । सहसाहं भयाक्रान्तस्त्रस्तस्त्यक्त्वा पलायितः
tathāpi deva pāpo'smi yadahaṃ svāminaṃ tyaje | kiṃ tu dhāvadbhiratyugrairgaṇaiḥ śārvaiḥ pitāmaha | sahasāhaṃ bhayākrāntastrastastyaktvā palāyitaḥ
ถึงกระนั้น ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าก็เป็นคนบาป เพราะได้ทอดทิ้งนายของตน แต่ข้าแต่ปิตามหะ เหล่าคณะคณะแห่งศรวะ (พระศิวะ) ผู้ดุร้ายยิ่งได้พุ่งเข้ามา; ครั้นความกลัวครอบงำฉับพลัน ข้าพเจ้าก็ตระหนก ปล่อยมือ แล้วหนีไป
Haṃsa
Tirtha: Revā (Narmadā) tīrtha milieu
Type: river
Listener: Pitāmaha (Brahmā)
Scene: A frightened haṃsa confesses before Pitāmaha (Brahmā): he abandoned his master when Śiva’s fierce gaṇas rushed in; the scene contrasts the calm creator with stormy, rushing attendants in the background.
FAQs
Even when fear explains a fall, dharma calls for confession and accountability; repentance opens the door to grace.
No specific tīrtha is named; the verse supports the Revā Khaṇḍa’s broader sacred-geography frame.
None; the focus is on sevā-dharma (duty of service) and moral responsibility.