Adhyaya 216
มารกัณฑेयกล่าวแก่พระราชาว่า จงเข้าไปยังอษาฑีตฤรถะ ซึ่งเป็นสถานที่ที่พระมหेशวรสถิตในรูป “กามิกะ” คือรูปที่ประทานความปรารถนาให้สำเร็จได้ จากนั้นท่านยกย่องมหิมาของตฤรถะนี้ว่าเป็น “จาตุรยุค” คือให้ผลในทั้งสี่ยุค และเป็นสถานศักดิ์สิทธิ์ที่หาที่เปรียบมิได้ ในผลศรุติกล่าวว่า ผู้ที่อาบน้ำศักดิ์สิทธิ์ (สนานะ) ณ ที่นั้น ย่อมได้เป็นผู้ปรนนิบัติพระรุทระ แสดงถึงความใกล้ชิดแดนแห่งพระศิวะและการรับใช้ด้วยภักติ อีกทั้งบทนี้ยืนยันคติเรื่องการสิ้นชีวิต ณ ตฤรถะ: ผู้ใดละสังขารที่นี่ ย่อมได้คติอันไม่หวนกลับ และโดยไม่ต้องสงสัยย่อมถึงรุทรโลกะ บทนี้จึงรวมคำชี้ทางการจาริก การประกอบสนานะ และความมั่นใจในความหลุดพ้นไว้เป็นแนวทางสั้นกระชับสำหรับผู้มีศรัทธาตั้งมั่นในธรรมะ
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । अषाढीतीर्थमागच्छेत्ततो भूपालनन्दन । कामिकं रूपमास्थाय स्थितो यत्र महेश्वरः
ศรีมารกัณฑยะกล่าวว่า: ต่อจากนั้น โอเจ้าชาย พึงไปยังอาศาฑีตีรถะ ที่ซึ่งพระมหेशวรประทับอยู่ โดยทรงแสดงพระรูป ‘กามิกะ’
Verse 2
चातुर्युगमिदं तीर्थं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन् रुद्रस्यानुचरो भवेत्
ตีรถะแห่งนี้เป็น ‘ของสี่ยุค’ และยอดยิ่งเหนือบรรดาตีรถะทั้งปวง โอพระราชา ผู้ใดอาบน้ำชำระที่นั่น ย่อมเป็นบริวารของพระรุทระ
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्कुरुते प्राणमोक्षणम् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
และผู้ใดก็ตาม ณ ตีรถะนั้น ละทิ้งลมหายใจชีวิต หนทางของเขาย่อมไม่หวนกลับ; จากโลกของพระรุทระย่อมไม่มีการตกกลับอย่างแน่นอน