Adhyaya 213

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि देवस्य चरितं महत् । श्रुतमात्रेण येनैव सर्वपापैः प्रमुच्यते

ศรีมารกัณฑेयกล่าวว่า: เราจักเล่าอีกครั้งถึงพระจริยาวัตรอันยิ่งใหญ่ของพระผู้เป็นเจ้า; เพียงได้สดับก็หลุดพ้นจากบาปทั้งปวง

Verse 2

अबालो बालरूपेण ग्रामण्यैर्बालकैः सह । आमलैः क्रीडते शम्भुस्तत्ते वक्ष्यामि भारत

แม้มิใช่เด็ก แต่พระศัมภูทรงแปลงเป็นกุมาร เล่นสนุกกับเด็กชายชาวบ้าน โยนเล่นผลอามลกะ (มะขามป้อม) เราจะเล่าให้ท่านฟัง โอ้ภารตะ

Verse 3

सर्वैस्तैरामलाः क्षिप्ता ये ते देवेन पाण्डव । आनीतास्तत्क्षणादेव ततः पश्चात्क्षिपेद्धरः

โอ้ปาณฑวะ ผลอามลกะใดๆ ที่เด็กชายเหล่านั้นโยนไป พระเทวะทรงนำกลับมาในทันที แล้วผู้โยนจึงค่อยโยนอีกครั้งภายหลัง

Verse 4

यावद्गत्वा दिशो दिग्भ्य आगच्छन्ति पृथक्पृथक् । तावत्तमामलं भूतं पश्यन्ति परमेश्वरम्

ตราบใดที่สรรพสัตว์ออกไปสู่ทิศทั้งหลายแล้วกลับมา ต่างคนต่างคืนสู่ทิศของตน ตลอดกาลนั้นเขาย่อมได้เห็นพระปรเมศวร ผู้บริสุทธิ์ไร้มลทิน สูงส่งเหนือโลกีย์

Verse 5

तृतीये चैव यत्कर्म देवदेवस्य धीमतः । स्थानानां परमं स्थानमामलेश्वरमुत्तमम्

และในลำดับที่สาม กิจอันพระเทวเทวะผู้ทรงปรีชากระทำ ณ อามเลศวร นั้นประกาศว่าเป็นสถานศักดิ์สิทธิ์สูงสุด ประเสริฐยิ่งในบรรดาสถานทั้งปวง

Verse 6

तेन पूजितमात्रेण प्राप्यते परमं पदम्

เพียงบูชาพระองค์เท่านั้น ก็ย่อมบรรลุสภาวะอันสูงสุดได้