Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 107
स्थावरत्वं गतः पश्चात्पाषाणत्वं ततः परम् । सरीसृपानजगरवराहमृगहस्तिनः
sthāvaratvaṃ gataḥ paścātpāṣāṇatvaṃ tataḥ param | sarīsṛpānajagaravarāhamṛgahastinaḥ
ครั้นแล้วเขาไปสู่ภาวะแห่งสรรพชีวิตที่อยู่นิ่ง ต่อจากนั้นยิ่งไปถึงภาวะเป็นศิลา แล้วจึงเวียนเกิดเป็นสัตว์เลื้อยคลาน งูเหลือม หมูป่า กวาง และช้าง
Narrator
Tirtha: Revā tīrtha (contextual)
Type: kshetra
Scene: A time-lapse tableau: the jīva becomes a tree/immobile being, then a stone; later emerges into serpents and large animals—python, boar, deer, elephant—moving through forest and rocky terrain.
FAQs
Karma can bind consciousness into increasingly constrained embodiments—immobility and heaviness symbolize profound spiritual obscuration.
No; the verse is cosmological-ethical, not a site-glorification passage.
None stated.