एवंविधे वर्तमाने यज्ञे स्वर्गसदःसमे । वैशंपायनमासीनं पप्रच्छ जनमेजयः
evaṃvidhe vartamāne yajñe svargasadaḥsame | vaiśaṃpāyanamāsīnaṃ papraccha janamejayaḥ
เมื่อยัญญะเช่นนั้นกำลังดำเนินอยู่—ประหนึ่งท้องพระโรงแห่งสวรรค์—พระชนเมชัยได้ทูลถามไวศัมปายนะผู้ประทับนั่งอยู่ ณ ที่นั้น
Narrator
Tirtha: Revā (contextual)
Listener: Janamejaya
Scene: A grand sacrificial hall resembling svarga’s court: banners, orderly seating of sages, the king present; Vaiśaṃpāyana seated calmly; Janamejaya leaning forward to ask a question.
Sacred knowledge is traditionally transmitted in a yajña-setting through respectful questioning and authoritative narration.
No specific tīrtha is named in this verse; it introduces the Revā Khaṇḍa narrative context.
The verse references an ongoing yajña as the proper setting for dharmic inquiry and teaching.