जातौ यतः सुतौ पार्थ नासत्यौ विश्रुतौ ततः । सुसमौ सुविभक्ताङ्गौ बिम्बाद्बिम्बमिवोद्यतौ
jātau yataḥ sutau pārtha nāsatyau viśrutau tataḥ | susamau suvibhaktāṅgau bimbādbimbamivodyatau
จากนั้น โอ้ ปารถะ ได้ประสูติบุตรสององค์ ผู้เลื่องลือว่า “นาสัตยะ” ทั้งคู่เหมือนกันยิ่งนัก มีอวัยวะได้สัดส่วน ดุจดวงกลมหนึ่งผุดขึ้นจากดวงกลมอีกดวง
Śrī Mārkaṇḍeya (narrating to Yudhiṣṭhira)
Listener: Pārtha (Yudhiṣṭhira)
Scene: Two radiant, perfectly matched divine youths appear like a reflected orb emerging from an orb—symmetrical bodies, identical ornaments, luminous aura.
It celebrates divinely fashioned excellence and symmetry, portraying sacred births as signs of higher order.
Not directly in this verse; the chapter’s tīrtha emphasis develops around Narmadā-taṭa and Bhṛgukaccha.
None in this verse.