Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 11
यथा तथा नासिकायां प्रविष्टं बीजमुत्तमम् । ततो नासागते बीजे संजातो गर्भ उत्तमः
yathā tathā nāsikāyāṃ praviṣṭaṃ bījamuttamam | tato nāsāgate bīje saṃjāto garbha uttamaḥ
ไม่ว่าด้วยประการใด เมล็ดพันธุ์อันประเสริฐก็ได้เข้าสู่รูจมูกของพระนาง; ครั้นเมล็ดนั้นตั้งอยู่ในนาสิกาแล้ว ก็เกิดครรภ์อันประเสริฐขึ้น
Śrī Mārkaṇḍeya (narrating to Yudhiṣṭhira)
Scene: A subtle, almost invisible ‘seed’ enters the goddess’s nostril; the moment is depicted with luminous particles or a thin ray; the goddess’s face is shown in close-up, emphasizing the nose as the unexpected gateway; a faint embryonic glow suggests conception.
FAQs
It frames extraordinary birth as divinely orchestrated, reinforcing Purāṇic themes of destiny and sacred causality.
This verse is primarily etiological (origin story); the tīrtha glorification in the chapter is tied to the Narmadā region and Bhṛgukaccha.
None; it narrates the miraculous conception.