तां तस्मात्तत्र गत्वाहं वरं दत्त्वा तु वाञ्छितम् । पुनस्तपः करिष्यामि दर्शयिष्यामि वा पुनः । वैष्णवं विश्वरूपं यद्दुर्दश्यं देवदानवैः
tāṃ tasmāttatra gatvāhaṃ varaṃ dattvā tu vāñchitam | punastapaḥ kariṣyāmi darśayiṣyāmi vā punaḥ | vaiṣṇavaṃ viśvarūpaṃ yaddurdaśyaṃ devadānavaiḥ
“ฉะนั้นเราจักไปหาเธอ ณ ที่นั้น และประทานพรตามที่ปรารถนา แล้วเราจักบำเพ็ญตบะอีกครั้ง และเผยพระวิศวรูปแห่งไวษณพนั้นอีกครา—ซึ่งแม้เทพและทานพก็ยากจะได้เห็น”
Mārkaṇḍeya (narrating Viṣṇu’s intention)
Tirtha: सागरान्त-क्षेत्र (implied)
Type: kshetra
Scene: Viṣṇu makes a firm resolve: he will go to Śrī, grant her desired boon, then again undertake tapas and reveal the formidable Vaiṣṇava universal form.
The Supreme is both boon-giver and revealer of transcendent vision; sincere devotion is answered with grace beyond ordinary reach.
The Revākhaṇḍa’s tapas-location is central; the verse highlights the sanctity of the place where boons and divine revelation occur.
Tapas is mentioned as a spiritual means; no formal vrata or tīrtha-rite is specified here.