Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 2
वसन्तकामाप्सरस ऊचुः । भगवन्भवता योऽयमुपदेशो हितार्थिना । प्रोक्तः स सर्वो विज्ञातो माहात्म्यं विदितं च ते
vasantakāmāpsarasa ūcuḥ | bhagavanbhavatā yo'yamupadeśo hitārthinā | proktaḥ sa sarvo vijñāto māhātmyaṃ viditaṃ ca te
เหล่าอัปสรา (วสันตกามา) กราบทูลว่า: ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า คำสั่งสอนที่พระองค์ประทานเพื่อประโยชน์แก่พวกเรา เราเข้าใจโดยครบถ้วนแล้ว และมหิทธิคุณความยิ่งใหญ่ของพระองค์ก็เป็นที่ประจักษ์แก่เรา
Apsarases (Vasantakāmā group)
Listener: Audience of the Revā-khaṇḍa frame (implied)
Scene: Apsarases with folded hands address Nārāyaṇa: faces calm, grateful; the atmosphere is didactic yet devotional, emphasizing respectful speech after instruction.
FAQs
A teaching bears fruit when it is received with gratitude and culminates in recognizing the Lord’s māhātmya (divine greatness).
The broader Revā Khaṇḍa glorifies the Revā/Narmadā region; this verse itself is focused on the Lord’s instruction rather than a named site.
None directly; the verse models śravaṇa (listening), bodha (understanding), and stuti (acknowledgment of greatness).