Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 17
महीनभोवायुजलाग्नयस्त्वं शब्दादिरूपस्तु परापरात्मन् । त्वत्तो भवत्यच्युते सर्वमेतद्भेदादिरूपोऽसि विभो त्वमात्मन्
mahīnabhovāyujalāgnayastvaṃ śabdādirūpastu parāparātman | tvatto bhavatyacyute sarvametadbhedādirūpo'si vibho tvamātman
พระองค์คือแผ่นดิน ฟ้า ลม น้ำ และไฟ; พระองค์คือรูปทั้งหลายที่เริ่มด้วยเสียง—โอ อาตมันผู้เหนือและผู้สถิตภายในทุกสิ่ง จากพระองค์ โอ อจยุตะ สรรพสิ่งนี้บังเกิด; พระองค์ปรากฏเป็นความแตกต่างและรูปแบบนานา—แต่พระองค์คืออาตมันผู้แผ่ซ่านทั่ว, โอ วิภู
Apsarases (continuing the stuti to Nārāyaṇa)
Tirtha: Revā-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Listener: null
Scene: Cosmic tableau: the Lord as the five elements—earth as stable base, sky as vast dome, wind as swirling currents, water as flowing river, fire as inner radiance—while devotees praise from the riverbank.
FAQs
Creation and its elements arise from the Lord; seeing Him as both immanent and transcendent supports steady dharmic devotion.
No particular tīrtha is identified; the verse is metaphysical praise within the Revā Khaṇḍa narrative.
None; it is doctrinal stuti (tattva-praise).