Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 70
तन्मयान्यविभक्तानि यदा सर्वेषु जन्तुषु । सर्वेश्वरेश्वरो विष्णुः कुतो रागादयस्ततः
tanmayānyavibhaktāni yadā sarveṣu jantuṣu | sarveśvareśvaro viṣṇuḥ kuto rāgādayastataḥ
เมื่อในสรรพสัตว์ทั้งปวง ทุกสิ่งล้วนแผ่ซ่านด้วยพระองค์และแท้จริงมิได้แยกจากกัน—เมื่อพระวิษณุทรงเป็นจอมเจ้าเหนือจอมเจ้า—แล้วความยึดติดและกิเลสทั้งหลายจะเกิดขึ้นจากที่ใดเล่า?
Celestial women (Apsarās / Amarāṅganāḥ), speaking collectively (contextual deduction)
Tirtha: Revā (Narmadā) tīrthas
Type: river
Listener: Tridaśāṅganāḥ (celestial ladies)
Scene: A contemplative teaching scene on the banks of the Revā: celestial women listening as the speaker points to the river and the living world, illustrating the One pervading all; the mood is serene and luminous.
FAQs
Seeing all beings as pervaded by the one Supreme removes the very ground for attachment and other inner impurities.
Not specified in this verse; it serves as doctrinal support within the Revā (Narmadā) sacred context.
None; the verse teaches contemplative recognition of Viṣṇu’s sovereignty and pervasion.