Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 9
देवा ऊचुः । धरा धरित्री भूतानां भारोद्विग्ना निमज्जति । तामुद्धर हृषीकेश लोकान्संस्थापय स्थितौ
devā ūcuḥ | dharā dharitrī bhūtānāṃ bhārodvignā nimajjati | tāmuddhara hṛṣīkeśa lokānsaṃsthāpaya sthitau
เหล่าเทวะกล่าวว่า: “ธราผู้ทรงค้ำจุนสรรพสัตว์ ถูกภาระกดทับจนกำลังจมลง โอ้หฤษีเกศะ โปรดยกนางขึ้น และสถาปนาโลกทั้งหลายให้ตั้งมั่นในความเป็นระเบียบและความมั่นคงดังเดิม”
Devāḥ (the gods)
Listener: Hṛṣīkeśa (Viṣṇu)
Scene: Devas point toward the sinking Earth, personified or implied, pleading to Hṛṣīkeśa to lift her and restore cosmic stability.
FAQs
When dharma and the world-order sink under oppressive weight, divine preservation responds to sincere collective prayer and restores stability.
This verse introduces the Varāha narrative that, in this chapter, becomes anchored to the Narmadā (Revā) region and its northern bank tīrthas.
No explicit ritual is stated here; it is a supplicatory invocation that frames the later tīrtha-focused merits.