Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 13
स शङ्करो ब्रह्महत्याविहीनं मेने त्मानं तस्य तीर्थस्य भावात् । सुविस्मितो देवदेवो वरेण्यो दृष्ट्वा दूरे ब्रह्महत्यां च तीर्थात्
sa śaṅkaro brahmahatyāvihīnaṃ mene tmānaṃ tasya tīrthasya bhāvāt | suvismito devadevo vareṇyo dṛṣṭvā dūre brahmahatyāṃ ca tīrthāt
ด้วยอานุภาพแห่งทีรถะนั้น พระศังกระทรงเห็นว่าพระองค์พ้นจากบาปพรหมหัตยาแล้ว พระผู้เป็นเจ้าแห่งเทพผู้ประเสริฐยิ่งทรงพิศวง เมื่อทอดพระเนตรเห็นพรหมหัตยายืนอยู่ไกลจากท่าศักดิ์สิทธิ์นั้น
Purāṇic narrator (likely Sūta/Lomaharṣaṇa) addressing a King
Tirtha: Vidhauṭapāpa
Type: ghat
Listener: Rājendra (best of kings) is the addressed listener in the surrounding passage
Scene: Śaṅkara stands at a luminous river-ford; in the distance the shadowy figure of Brahma-hatyā is seen recoiling, unable to approach the sanctified waters.
FAQs
Tīrtha-śakti is depicted as an active spiritual force that repels sin and restores purity to the devotee.
The Narmadā-side tīrtha later identified as Vidhautapāpa, whose ‘bhāva’ drives away brahmahatyā.
None directly; the passage teaches the merit of approaching and abiding near the tīrtha.