Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 27
केशवोऽपि च तां दृष्ट्वा संकर्षणमुवाच ह । स्त्रीरत्नप्रवरं तात हर्तव्यमिति मे मतिः
keśavo'pi ca tāṃ dṛṣṭvā saṃkarṣaṇamuvāca ha | strīratnapravaraṃ tāta hartavyamiti me matiḥ
ฝ่ายพระเกศวะเมื่อทอดพระเนตรนาง ก็ตรัสแก่สังกรษณะว่า “น้องพี่เอ๋ย ตามความเห็นของเรา นางนี้เป็นแก้วอันประเสริฐยิ่งในหมู่สตรี ควรนำไปเสีย”
Sūta narrating; direct speech by Kṛṣṇa to Balarāma
Tirtha: Revā tīrtha (contextual)
Type: river
Scene: Keśava, still in cowherd guise, turns to Saṅkarṣaṇa and speaks with decisive intensity; the maiden remains nearby, the riverbank charged with impending action.
FAQs
Divine purpose unfolds through decisive action; the narrative frames destiny and protection of dharma through Kṛṣṇa’s resolve.
No specific tīrtha is named in the verse; it remains within the Kuṇḍina episode embedded in the Revā Khaṇḍa tradition.
None; it is a strategic and narrative moment leading to the ensuing action.