Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 6
ईश्वर उवाच । एवं भवतु ते व्याध यस्त्वया काङ्क्षितो वरः । दैवदेवो महादेव इत्युक्त्वान्तरधीयत । गते चादर्शनं देवे स्थापयित्वा महेश्वरम्
īśvara uvāca | evaṃ bhavatu te vyādha yastvayā kāṅkṣito varaḥ | daivadevo mahādeva ityuktvāntaradhīyata | gate cādarśanaṃ deve sthāpayitvā maheśvaram
พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “จงเป็นดังที่เจ้าปรารถนาเถิด โอ้พราน” แล้วตรัสว่า “พระมหาเทวะคือเทวะแห่งเทวะทั้งปวง” จากนั้นก็อันตรธานหายไป ครั้นพระองค์ลับตา นายพรานได้สถาปนาพระมหेशวรไว้ ณ ที่นั้น
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Maheśvara-sthāpita Revā-tīrtha (implied)
Type: kshetra
Scene: Śiva grants the boon and vanishes; the devotee, moved by devotion, establishes Maheśvara—envisioned as a liṅga or sacred emblem—at the very spot of disappearance.
FAQs
Śiva is pleased by sincere devotion and grants the devotee’s highest wish; sacred sites arise from such divine encounters.
The episode is part of the Tāpeśvara tīrtha origin narrative in the Revā (Narmadā) Khaṇḍa.
Sthāpana (establishing/enshrining) of Maheśvara—an etiological reference to installing Śiva’s presence (often as a liṅga) at the tīrtha.