Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 21
भाति सर्वेषु लोकेषु गीयते भूर्भुवादिषु । प्रविष्टः सर्वभूतेषु तेन विष्णुर्भगः स्मृतः
bhāti sarveṣu lokeṣu gīyate bhūrbhuvādiṣu | praviṣṭaḥ sarvabhūteṣu tena viṣṇurbhagaḥ smṛtaḥ
พระองค์ทรงส่องประกายในทุกโลก และมีการขับสรรเสริญในภูร ภุวร และโลกอื่น ๆ เมื่อทรงแทรกซึมเข้าสู่สรรพสัตว์ทั้งปวง จึงทรงเป็นที่ระลึกนามว่า “วิษณุ” ผู้มีนาม “ภคะ”
Śiva (deduced from immediate continuation where Mahādeva addresses Devī)
Scene: A cosmic Viṣṇu whose light fills the three worlds (Bhūr, Bhuvar, Svar), with subtle streams of radiance entering all beings—gods, humans, animals, plants—signifying immanence.
FAQs
The Divine is present within all beings and praised across all realms; remembrance of this nurtures universal devotion.
The setting is Revā-kṣetra; the verse is theological rather than naming a single tīrtha.
No explicit ritual; it supports nāma-smaraṇa (remembering divine names) and stuti (hymnic praise).