Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 6
स्नात्वादौ पातकी ब्रह्मन्नत्वा तु कीर्तयेदघम् । तस्य तन्नश्यते क्षिप्रं तमः सूर्योदये यथा
snātvādau pātakī brahmannatvā tu kīrtayedagham | tasya tannaśyate kṣipraṃ tamaḥ sūryodaye yathā
โอ้พราหมณ์ แม้ผู้มีบาป เมื่ออาบน้ำชำระที่นั่นก่อน แล้วกราบนอบน้อมภายหลัง พึงสารภาพและกล่าวถึงความผิดของตน; บาปนั้นย่อมสลายโดยเร็ว ดุจความมืดหายไปเมื่ออรุณรุ่ง
Śiva (deduced from adhyāya-context)
Tirtha: Revā-tīrtha (unspecified sub-tīrtha in Revākhaṇḍa context)
Type: ghat
Listener: Brāhmaṇa addressed as ‘brahman’
Scene: At dawn on a broad riverbank, a penitent pilgrim emerges from the water, folds hands to the rising sun and the river-deity, then bows low, speaking a confession as darkness retreats from the sky.
FAQs
Purification is accelerated by humble repentance: bathe at the tīrtha, bow, and truthfully acknowledge one’s faults.
Brahmatīrtha in the Revā-khaṇḍa setting of Āvantya-khaṇḍa.
Snāna (bathing), namaskāra (bowing), and kīrtana/confession of one’s sin as a purificatory act.