Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 16
उत्पत्तिः प्रलयस्थानं निधानं बीजमव्ययम् । हेतुरेको जगन्नाथो नान्यो विद्येत भास्करात्
utpattiḥ pralayasthānaṃ nidhānaṃ bījamavyayam | hetureko jagannātho nānyo vidyeta bhāskarāt
พระองค์ทรงเป็นบ่อเกิดแห่งการอุบัติ เป็นที่ตั้งแห่งปรลัย เป็นคลัง เป็นพืชพันธุ์อันไม่เสื่อม; เป็นเหตุเพียงหนึ่งเดียว เป็นเจ้าแห่งจักรวาล—นอกจากภาสกร (พระอาทิตย์) แล้ว มิอาจรู้จักสิ่งอื่นใด
Deductive: Purāṇic narrator (likely Sūta/Lomaharṣaṇa) within Revā Khaṇḍa
Scene: A grand cosmic vision: Sūrya at center as the ‘seed’ with emanating worlds; below, dissolution imagery returns into the same solar source, conveying origin and pralaya in one frame.
FAQs
Sūrya is praised as the single cosmic principle underlying birth, sustenance, and dissolution—devotion to him is devotion to the universal cause.
No specific tirtha is named; the verse is doctrinal praise supporting Sun-oriented worship in all sacred places.
No explicit prescription; it functions as a stuti suitable for japa or recitation during Sūrya-upāsanā.