Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 4
श्रीमार्कण्डेय उवाच । विश्वासयित्वा सुचिरं धर्मशत्रुं महाबलम् । वृत्रं जित्वाथ हत्वा तु गच्छमानं शचीपतिम्
śrīmārkaṇḍeya uvāca | viśvāsayitvā suciraṃ dharmaśatruṃ mahābalam | vṛtraṃ jitvātha hatvā tu gacchamānaṃ śacīpatim
ศรีมารกัณฑेयกล่าวว่า: “ครั้นทรงทำให้วฤตระ ศัตรูผู้มีกำลังยิ่งของเหล่าเทวะ ไว้วางพระทัยอยู่เนิ่นนาน แล้วทรงปราบและสังหารเขาเสีย อินทรา ผู้เป็นสวามีแห่งศจี จึงเสด็จออกเดินทางต่อไป”
Mārkaṇḍeya
Tirtha: Indratīrtha (etiological narrative begins)
Type: ghat
Listener: Yudhiṣṭhira
Scene: Indra, bearing vajra, departs after slaying Vṛtra; the battlefield fades behind; a shadowy, ominous feminine figure (Brahmahatyā personified) begins to loom at the edge of the scene, foreshadowing pursuit.
FAQs
Even victorious acts can carry moral consequence when dharma is compromised—especially where trust is manipulated.
No single tīrtha is named in this verse; it sets up a dharma-lesson within the Revā Khaṇḍa’s sacred-geography frame.
None explicitly; the narrative prepares for teachings on sin, expiation, and purification.