Adhyaya 105

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । करञ्जाख्यं ततो गच्छेत्सोपवासो जितेन्द्रियः । तत्र स्नात्वा तु राजेन्द्र सर्वपापैः प्रमुच्यते

พระศรีมารกัณฑยะกล่าวว่า: ต่อจากนั้นพึงไปยังสถานที่ชื่อกรัญชา โดยถืออุโบสถและสำรวมอินทรีย์ โอ้พระราชาผู้ประเสริฐ เมื่ออาบน้ำชำระที่นั่น ย่อมพ้นจากบาปทั้งปวง

Verse 2

अर्चयित्वा महादेवं दत्त्वा दानं तु भक्तितः । सुवर्णं रजतं वापि मणिमौक्तिकविद्रुमान्

เมื่อบูชาพระมหาเทวะแล้ว และถวายทานด้วยศรัทธา—จะเป็นทองคำ เงิน หรือรัตนะ เช่น ไข่มุกและปะการังแดง—

Verse 3

पादुकोपानहौ छत्रं शय्यां प्रावरणानि च । कोटिकोटिगुणं सर्वं जायते नात्र संशयः

ทั้งปาทุกาและรองเท้า ร่ม เตียง และผ้าคลุม—ทานทั้งปวงเช่นนี้ย่อมก่อบุญผลทวีคูณเป็นโกฏิแล้วโกฏิเล่า มิให้สงสัยเลย

Verse 105

। अध्याय

“อัธยายะ”—เป็นเครื่องหมายคอลอฟอนของคัดลอก ระบุขอบเขตของบท/ตอน