Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 80
विष्णुरुवाच । पूर्वं तु भृगुसंवादे गर्भवास उपार्जितः । तस्याहं चैव पारं तु नैव पश्यामि शोभने
viṣṇuruvāca | pūrvaṃ tu bhṛgusaṃvāde garbhavāsa upārjitaḥ | tasyāhaṃ caiva pāraṃ tu naiva paśyāmi śobhane
พระวิษณุตรัสว่า: กาลก่อน ในบทสนทนากับภฤคุ ได้กล่าวถึงบุญแห่ง “การอยู่ในครรภ์” ไว้แล้ว โอผู้ผุดผ่อง เราเองก็ยังไม่เห็นที่สุดปลายทางของสิ่งนั้น
Viṣṇu
Listener: varāṅganā/śobhanā (addressed feminine interlocutor in the passage)
Scene: Viṣṇu speaks in a calm, luminous assembly, recalling an ancient Bhṛgu dialogue; the mood is contemplative, with sages listening and a subtle cosmic backdrop suggesting immeasurable karmic horizons.
FAQs
Purāṇic teaching often frames karma and destiny through profound motifs like garbhavāsa, whose implications are described as immeasurable.
None explicitly in this verse; it is a narrative-theological reflection within the chapter.
No ritual is prescribed; the verse references an earlier doctrinal discussion (Bhṛgu-saṃvāda).