Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 78
विष्णुरुवाच । पूज्या यत्पुत्रतां यान्ति न कदाचिच्छ्रुतं मया । शुभे ददामि पुत्रांस्ते देवतुल्यपराक्रमान् । रूपवन्तो गुणोपेतान्यज्विनश्च बहुश्रुतान्
viṣṇuruvāca | pūjyā yatputratāṃ yānti na kadācicchrutaṃ mayā | śubhe dadāmi putrāṃste devatulyaparākramān | rūpavanto guṇopetānyajvinaśca bahuśrutān
พระวิษณุ ตรัสว่า “โอ้ท่านผู้ควรบูชา เราไม่เคยได้ยินเลยว่าเทพผู้ควรสักการะจะเสด็จมาในฐานะบุตร แต่โอ้ผู้เป็นมงคล เราขอประทานบุตรแก่ท่าน ผู้มีเดชกล้าเสมอเทพ รูปงาม เปี่ยมคุณธรรม ตั้งมั่นในยัญญะ และทรงความรู้ยิ่ง”
Viṣṇu
Listener: Anasūyā
Scene: Viṣṇu speaks gently yet firmly to Anasūyā, expressing wonder at the request; he then bestows a blessing of sons with divine-like radiance—handsome, virtuous, learned, and yajña-devoted.
FAQs
Divine grace answers devotion by granting dharmic progeny—virtuous, learned, and devoted to sacred duties.
The verse is narrative; the larger context remains within the Revā Khaṇḍa’s sacred geography.
Yajña-oriented dharma is praised indirectly through the quality “yajvinaḥ” (performers of sacrifice).