Shloka 15
देवस्तुतिः (Deva-stuti) — “Hymn of the Devas / Divine Praise”
धन्योऽहमद्य संजातो धन्या मे सकला क्षितिः । धन्यं कुलं तथा दारास्सर्वं धन्यं न संशयः
dhanyo'hamadya saṃjāto dhanyā me sakalā kṣitiḥ | dhanyaṃ kulaṃ tathā dārāssarvaṃ dhanyaṃ na saṃśayaḥ
วันนี้เราผู้เป็นสุข—วันนี้เราบรรลุความคุ้มค่าโดยแท้ แผ่นดินทั้งสิ้นของเราก็เป็นมงคล วงศ์ตระกูลของเราก็เป็นมงคล และภรรยาทั้งหลายของเราก็เป็นมงคล; แน่นอนว่าทุกสิ่งล้วนเป็นมงคล
An unnamed devotee/kingly figure in the Pārvatīkhaṇḍa narrative (as narrated by Sūta Gosvāmin)
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Umāpati
Shakti Form: Pārvatī
Role: nurturing
FAQs
It expresses the Shaiva insight that when divine grace dawns, one’s entire life—self, family, and world—appears sanctified; gratitude becomes a mark of bhakti and inner purification.
Such exclamations of ‘blessedness’ commonly arise after receiving the Lord’s favor through Saguna Shiva worship (often centered on the Linga), where the devotee experiences Shiva’s presence as immediately auspicious and life-transforming.
A practical takeaway is daily Shiva-smaraṇa with the Pañcākṣarī (“Om Namaḥ Śivāya”) and offering gratitude after pūjā; this stabilizes devotion and keeps the mind aligned with Shiva’s anugraha (grace).