Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 22
कुमाराद्भुतचरितवर्णनम् — Description of Kumāra’s Wondrous Deeds
भवानीनन्दनश्शंभुतनयो वयुनः स्वराट् । ध्याता ध्येयः पितॄणां हि पिता योनिः सदात्मनाम्
bhavānīnandanaśśaṃbhutanayo vayunaḥ svarāṭ | dhyātā dhyeyaḥ pitṝṇāṃ hi pitā yoniḥ sadātmanām
พระองค์เป็นโอรสอันเป็นที่รักของภวานี เป็นโอรสของศัมภุ—ทรงเป็นใหญ่ด้วยตนเองและทรงปรีชาญาณยิ่ง พระองค์ทรงเป็นทั้งผู้ภาวนาและเป้าหมายแห่งภาวนา เป็นบิดาแห่งปิตฤทั้งหลาย และเป็นครรภ์ต้นกำเนิดของดวงวิญญาณผู้รู้จริง.
Suta Goswami
Tattva Level: pati
Shiva Form: Umāpati
Type: stotra
Shakti Form: Bhavānī
Role: nurturing
FAQs
The verse exalts the divine son of Śiva and Bhavānī (Kumāra/Kārttikeya) as a manifestation of sovereign wisdom—so pure that he is described as both the one who meditates and the very goal of meditation, pointing to liberation through focused dhyāna and grace.
By praising the son of Śambhu and Bhavānī, the text supports Saguna worship—devotion to Shiva’s manifest forms and family—while still indicating the higher contemplative truth: the divine is the ultimate dhyeya, approached through reverence, mantra, and inner absorption often centered on the Śiva-liṅga.
It suggests dhyāna (steady meditation) on the divine form and qualities—supported in Shaiva practice by japa of the Pañcākṣarī (Om Namaḥ Śivāya), wearing rudrākṣa, and applying tripuṇḍra-bhasma as aids to concentration and purity of intention.