Sukta 52

Mantra 1

यथा मनौ विवस्वति सोमं शक्रापिबः सुतम् । यथा त्रिते छन्द इन्द्र जुजोषस्यायौ मादयसे सचा ॥

ดุจเมื่อ ณ มนุพร้อมวิวัสวัต ท่านได้ดื่มโสมที่คั้นแล้ว โอผู้ทรงฤทธิ์; ดุจเมื่อ ณ ตฤตะ โออินทระ ท่านได้ทรงยอมรับบทสรรเสริญ—บัดนี้ก็ขอจงเสด็จมา และทรงปีติยินดีร่วมกับเราเถิด.

Mantra 2

पृषध्रे मेध्ये मातरिश्वनीन्द्र सुवाने अमन्दथाः । यथा सोमं दशशिप्रे दशोण्ये स्यूमरश्मावृजूनसि ॥

ณ ปฤษธระ ณ เมธยะ ณ มาตริศวาน โออินทระ เมื่อโสมไหลพรั่งพรู ท่านก็ทรงปีติยินดี. โอผู้มีสิบโอษฐ์ ผู้มีสิบกร ผู้ทรงบังคับด้วยบังเหียนแห่งแอกให้การเคลื่อนไหวตรงฉับพลัน—ขอจงทรงทำให้วิถีของเราตรงด้วยโสมเถิด.

Mantra 3

य उक्था केवला दधे यः सोमं धृषितापिबत् । यस्मै विष्णुस्त्रीणि पदा विचक्रम उप मित्रस्य धर्मभिः ॥

ผู้ใดได้ตั้งวาจาสรรเสริญอันบริสุทธิ์ไว้มั่น ผู้ใดได้ดื่มโสมด้วยพลังอันห้าวหาญ—เพื่อผู้นั้น วิษณุได้ก้าวสามก้าว ตามธรรมบัญญัติของมิตร (มิตระ); จึงสถาปนาความกว้างใหญ่ที่เป็นระเบียบ เพื่อชัยชนะ.

Mantra 4

यस्य त्वमिन्द्र स्तोमेषु चाकनो वाजे वाजिञ्छतक्रतो । तं त्वा वयं सुदुघामिव गोदुहो जुहूमसि श्रवस्यवः ॥

โอ้อินทระ ผู้มีฤทธิ์ร้อยประการ (Śatakratu) ผู้ยินดีในบทสรรเสริญของเรา (stoma) และยินดีในวาชะ (vāja) อันเป็นความอุดมแห่งพลัง; เราขอเชิญท่าน—ดุจผู้รีดน้ำนมชำนาญรีดจากโคผู้ให้น้ำนมดก—เพื่อเราจะได้ตักตวงรัศมีแห่งเกียรติยศอันสว่างไสว และการได้ยินภายในอันลึกซึ้ง.

Mantra 5

यो नो दाता स नः पिता महाँ उग्र ईशानकृत् । अयामन्नुग्रो मघवा पुरूवसुर्गोरश्वस्य प्र दातु नः ॥

ผู้ใดเป็นผู้ประทานแก่เรา ผู้นั้นย่อมเป็นบิดาของเรา—ยิ่งใหญ่ ดุดันเร่งเร้า และผู้ก่อให้เกิดอำนาจครอบครอง. ขอให้ผู้ทรงเดชผู้เอื้อเฟื้อ (Maghavān) นั้นออกเดินไปตามทางของตน และประทานแก่เราให้มีการหลั่งไหลแห่งฝูงโคอันสว่างไสว และพลังแห่งความเคลื่อนไหวอันรวดเร็ว.

Mantra 6

यस्मै त्वं वसो दानाय मंहसे स रायस्पोषमिन्वति । वसूयवो वसुपतिं शतक्रतुं स्तोमैरिन्द्रं हवामहे ॥

ผู้ใดที่ท่าน โอ้วาสุ (Vasu) ประทานความเอื้อเฟื้ออันเร่งเร้าเพื่อการให้แก่เขา ผู้นั้นย่อมผลักดันความงอกงามแห่งทรัพย์และความอุดมให้ก้าวหน้า. พวกเราผู้แสวงหาทรัพย์แท้ เรียกหาอินทระ—เจ้าแห่งทรัพย์ ผู้มีฤทธิ์ร้อยประการ (Śatakratu)—ด้วยบทสรรเสริญ (stoma) อันจัดวางเป็นระเบียบ.

Mantra 7

कदा चन प्र युच्छस्युभे नि पासि जन्मनी । तुरीयादित्य हवनं त इन्द्रियमा तस्थावमृतं दिवि ॥

ท่านไม่เคยพร่องในแรงพุ่งไปข้างหน้าเลย; ท่านพิทักษ์ “การเกิด” ทั้งสอง. โอ อาทิตยะผู้สถิตในฐานะที่สี่ การอัญเชิญของท่านและฤทธาแห่งอินทระตั้งมั่นเป็นอมฤตะในสวรรค์แห่งจิตสำนึก.

Mantra 8

यस्मै त्वं मघवन्निन्द्र गिर्वणः शिक्षो शिक्षसि दाशुषे । अस्माकं गिर उत सुष्टुतिं वसो कण्ववच्छृणुधी हवम् ॥

ผู้ใดที่ท่าน—โอ อินทระผู้เอื้อเฟื้อ ผู้ยินดีในบทสรรเสริญ—ประทานความเจริญอันถูกต้องแก่ผู้บูชา เราทั้งหลายก็เป็นของผู้นั้น. โอ วสุ จงสดับถ้อยคำและสรรเสริญอันร้อยเรียงงดงามของเรา; จงสดับเสียงเรียกนี้ ดุจที่ท่านเคยสดับพวกกัณวะและยกเขาขึ้น.

Mantra 9

अस्तावि मन्म पूर्व्यं ब्रह्मेन्द्राय वोचत । पूर्वीॠतस्य बृहतीरनूषत स्तोतुर्मेधा असृक्षत ॥

ความคิดอันดลใจแต่โบราณได้ถูกขับร้องขึ้น; วาจาศักดิ์สิทธิ์ได้กล่าวถวายแด่อินทระ. ถ้อยแถลงอันกว้างใหญ่แห่ง ṛta (ฤตะ) ก้องกังวานออกไป และพลังปัญญาของผู้สรรเสริญถูกปลดปล่อยให้ไหลไปตามกระแสนั้น.

Mantra 10

समिन्द्रो रायो बृहतीरधूनुत सं क्षोणी समु सूर्यम् । सं शुक्रासः शुचयः सं गवाशिरः सोमा इन्द्रममन्दिषुः ॥

อินทราได้เร้าให้ความอุดมอันไพศาลเคลื่อนไหว—ทรงประสานแผ่นดินและสุริยะให้เป็นเอกภาพแห่งความกลมกลืน. พลังโสมะอันสว่างและบริสุทธิ์ เมื่อผสมกับ “โค” (รัศมี) ก็ทำให้อินทราปิติยินดี—รวมความกระจ่าง ความกว้างใหญ่ และแสงส่องไว้ในผู้แสวงหา.