Sukta 142

Mantra 1

समिद्धो अग्न आ वह देवाँ अद्य यतस्रुचे । तन्तुं तनुष्व पूर्व्यं सुतसोमाय दाशुषे ॥

โอ อัคนีผู้ถูกจุดให้ลุกโชน ผู้มีทัพพีบูชาที่เคลื่อนไปโดยทางอันเที่ยงตรง จงอัญเชิญเหล่าเทวะมาวันนี้เถิด เพื่อโสมะที่คั้นแล้ว เพื่อผู้ถวายบูชา จงขึงและแผ่ “ด้าย” แห่งพิธีอันดึกดำบรรพ์ออกไป

Mantra 2

घृतवन्तमुप मासि मधुमन्तं तनूनपात् । यज्ञं विप्रस्य मावतः शशमानस्य दाशुषः ॥

โอ ตนูนปาต ผู้เปี่ยมด้วยฆฤตะและความหวานดุจมธุ จงเข้ามาใกล้เครื่องบูชานี้เถิด จงทำให้พิธีบูชาของฤๅษีผู้รู้แจ้ง—ของผู้ถวาย ผู้สงบด้วยการสำรวมตน—มั่นคงและยกชูขึ้น

Mantra 3

शुचिः पावको अद्भुतो मध्वा यज्ञं मिमिक्षति । नराशंसस्त्रिरा दिवो देवो देवेषु यज्ञियः ॥

ผู้บริสุทธิ์ ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ผู้มหัศจรรย์ในกิจการของตน ย่อมผสานพิธีบูชาด้วยความหวานแห่งมธุ นราศังสะ—เทวะผู้มาจากสวรรค์เป็นสามประการ—ย่อมเป็นผู้ควรแก่การบูชาในหมู่เทวะ และทำให้เครื่องบูชาสมควรแก่ฤทธิ์เทวะภายในเรา

Mantra 4

ईळितो अग्न आ वहेन्द्रं चित्रमिह प्रियम् । इयं हि त्वा मतिर्ममाच्छा सुजिह्व वच्यते ॥

โอ อัคนี (Agni) ผู้ได้รับการสรรเสริญและถูกปลุกให้ตื่น จงอัญเชิญอินทระ (Indra) ผู้รุ่งเรืองและเป็นที่รัก มายังที่นี่เถิด เพราะความคิด-แรงดล (mati) ของข้าพเจ้าร้องเรียกไปหาท่าน โอผู้มีลิ้นงาม (sujihva) ขอให้วจนะ (vāc) ถูกเปล่งอย่างถูกต้องตามธรรม

Mantra 5

स्तृणानासो यतस्रुचो बर्हिर्यज्ञे स्वध्वरे । वृञ्जे देवव्यचस्तममिन्द्राय शर्म सप्रथः ॥

เราปูบัรหิส (barhis) เป็นที่นั่งศักดิ์สิทธิ์ และถือสรุจ (sruc) ไว้อย่างถูกต้อง ในหนทางแห่งพิธีบูชาที่จัดวางดี (svadhvara); เราจัดเตรียมถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์อันกว้างไกลที่สุด (devavyacas) เพื่ออินทระ (Indra)—เป็นศรมัน (śarman) คือความสงบและความคุ้มครองอันไพศาล ที่ซึ่งภาวะชีวิตย่อมขยายออกได้

Mantra 6

वि श्रयन्तामृतावृधः प्रयै देवेभ्यो महीः । पावकासः पुरुस्पृहो द्वारो देवीरसश्चतः ॥

ขอให้ประตูอันยิ่งใหญ่ของเทวีทั้งหลาย (dvāraḥ devīḥ) ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ (pāvakāsaḥ) และเปี่ยมด้วยความใฝ่หาอันหลากหลาย (puru-spṛhaḥ) จงเปิดกว้าง—ผู้เติบโตด้วยฤตะ/สัจธรรม (ṛtāvṛdh). เพื่อให้หนทางก้าวหน้า (praya) ถูกทำไว้สำหรับเหล่าเทพ (deva); ขออย่าได้เหนี่ยวรั้งไว้ แต่จงปลดปล่อยทางผ่านให้พลังที่เสด็จลงมาผ่านไปได้

Mantra 7

आ भन्दमाने उपाके नक्तोषासा सुपेशसा । यह्वी ऋतस्य मातरा सीदतां बर्हिरा सुमत् ॥

ขอให้ราตรีและอุษา (รุ่งอรุณ) ผู้ทรงรูปงาม เข้ามาใกล้ ณ ที่พบกัน ส่องประกายร่วมกัน; มารดาทั้งสองผู้ยิ่งใหญ่แห่ง ṛta (ฤตะ—สัจจะและระเบียบจักรวาล) ขอจงประทับนั่งบนบัรหิส (barhis) อาสนะศักดิ์สิทธิ์ ด้วยพระกรุณาอันเป็นมงคลและจิตที่เที่ยงตรง เพื่อสถาปนาจังหวะและการฟื้นคืนในเรา.

Mantra 8

मन्द्रजिह्वा जुगुर्वणी होतारा दैव्या कवी । यज्ञं नो यक्षतामिमं सिध्रमद्य दिविस्पृशम् ॥

ขอให้โหตฤ (Hotṛ) ทั้งสองผู้เป็นทิพย์—กวีผู้มีลิ้นอันรื่นรมย์และบทสรรเสริญอันเข้มแข็ง—ประกอบยัญญะนี้เพื่อเรา; ยัญญะซึ่งสำเร็จผลในวันนี้และแตะต้องสวรรค์ เพื่อให้งานของเรายกขึ้นสู่จิตอันสูงกว่าและอัญเชิญการตอบรับลงมา.

Mantra 9

शुचिर्देवेष्वर्पिता होत्रा मरुत्सु भारती । इळा सरस्वती मही बर्हिः सीदन्तु यज्ञियाः ॥

ขอให้ถ้อยคำบูชาอันบริสุทธิ์ซึ่งตั้งอยู่ท่ามกลางเหล่าเทพ—ภารตี (Bhāratī) ท่ามกลางมรุต (Marut)—พร้อมด้วยอิฬา (Iḷā) และสรัสวตี (Sarasvatī) ผู้ยิ่งใหญ่ ประทับนั่งบนความกว้างแห่งบัรหิส (barhis) อาสนะศักดิ์สิทธิ์; ขอให้พลังทั้งหลายผู้ควรแก่ยัญญะ (yajñiya) เหล่านี้ สถาปนาในเราซึ่งวาจาอันดลใจ โภชนาการอันถูกต้อง และกระแสความรู้ที่ไหลรินดุจสายน้ำ.

Mantra 10

तन्नस्तुरीपमद्भुतं पुरु वारं पुरु त्मना । त्वष्टा पोषाय वि ष्यतु राये नाभा नो अस्मयुः ॥

ขอพลังอันน่าอัศจรรย์ ผู้เกื้อกูลอย่างรวดเร็ว นั้นจงเป็นที่พึ่งพิงอันหลากหลายแก่พวกเรา อุดมด้วยตนเองโดยสภาวะของตน; ขอทวาษฏฤ (Tvaṣṭṛ) ผู้เป็นช่างผู้สร้าง จงแผ่ขยายสิ่งนั้นเพื่อความงอกงามของเรา และด้วย “สะดือ” (nābhi) แห่งความบริบูรณ์นี้ จงผูกเราไว้กับทรัพย์อันศักดิ์สิทธิ์ มิให้หันเหจากเราไป.

Mantra 11

अवसृजन्नुप त्मना देवान्यक्षि वनस्पते । अग्निर्हव्या सुषूदति देवो देवेषु मेधिरः ॥

โอ้เจ้าแห่งพฤกษา วนัสปติ (Vanaspati) ด้วยสภาวะของท่านเอง จงปลดปล่อยและส่งออก แล้วถวายแด่เหล่าเทวะเถิด; เพราะอัคนี (Agni) เทวะผู้ทรงปรีชาในหมู่เทวะทั้งหลาย ย่อมจัดเตรียมและทำให้เครื่องบูชาสมบูรณ์ เคี่ยวปรุงให้เป็นสาระอันเหมาะแก่ฤทธานุภาพเบื้องสูง.

Mantra 12

पूषण्वते मरुत्वते विश्वदेवाय वायवे । स्वाहा गायत्रवेपसे हव्यमिन्द्राय कर्तन ॥

จงถวายเครื่องบูชาด้วยเสียงเรียกที่พุ่งขึ้นเบื้องบน—แด่ปูษัน (Pūṣan) ผู้หล่อเลี้ยง แด่พลังมรุต (Marut) แด่เหล่าเทพทั้งปวง (Viśvedeva) และแด่วายุ (Vāyu) ลมหายใจแห่งชีวิต. ด้วยถ้อยศักดิ์สิทธิ์ “svāhā” จงปั้นแต่งเครื่องบูชาเพื่ออินทระ (Indra) เจ้าแห่งฤทธิ์อันเรืองรอง โดยแรงสั่นสะเทือนแห่งคายตรี (Gāyatrī).

Mantra 13

स्वाहाकृतान्या गह्युप हव्यानि वीतये । इन्द्रा गहि श्रुधी हवं त्वां हवन्ते अध्वरे ॥

จงเข้ามาใกล้เครื่องบูชาที่จัดเตรียมด้วยคำว่า svāhā (สวาหา) เพื่อเสวยและยินดีในของบูชานั้น. โอ้ อินทรา จงมาเถิด; จงสดับเสียงเรียกนี้—มนุษย์ทั้งหลายอัญเชิญท่านในพิธีบูชา (adhvara) ในฐานะพลังที่บันดาลให้เจตจำนงอันมุ่งสูงสำเร็จผล.