Sukta 1.117
कुह यान्ता सुष्टुतिं काव्यस्य दिवो नपाता वृषणा शयुत्रा । हिरण्यस्येव कलशं निखातमुदूपथुर्दशमे अश्विनाहन् ॥
कुह॒ यान्ता॑ सुष्टु॒तिं का॒व्यस्य॒ दिवो॑ नपाता वृषणा शयु॒त्रा । हिर॑ण्यस्येव क॒लशं॒ निखा॑त॒मुदू॑पथुर्दश॒मे अ॑श्वि॒नाह॑न् ॥
kuhá yā́ntā suṣṭutíṃ kāvyásya dívo napātā vṛ́ṣaṇā śayutrā | híraṇyasyeva kaláśaṃ níkhātam udū́pathur daśamé aśvinā́han ||
โอ อัศวินทั้งสอง ท่านไปที่ใดเล่า—ไปสู่คำสรรเสริญอันงดงามที่เกิดจากทัศนะของกวีฤๅษี? โอ บุตรแห่งฟ้า ผู้ทรงพลัง ผู้เคลื่อนไหวฉับไว! ท่านชักนำความรื่นรมย์ที่ซ่อนเร้นขึ้นมาจากเบื้องล่าง—ดุจยกภาชนะทองคำที่ถูกฝังไว้ขึ้นมา; โอ อัศวิน ในวันที่สิบ ท่านยกมันขึ้นสู่ที่เปิดเผยในแสงสว่าง.
कुह॑ । यान्ता॑ । सु॒ऽस्तु॒तिम् । का॒व्यस्य॑ । दिवः॑ । न॒पा॒ता॒ । वृ॒ष॒णा॒ । श॒यु॒ऽत्रा । हिर॑ण्यस्यऽइव । क॒लश॑म् । निऽखा॑तम् । उत् । ऊ॒प॒थुः॒ । द॒श॒मे । अ॒श्वि॒ना॒ । अह॑न् ॥कुह । यान्ता । सुस्तुतिम् । काव्यस्य । दिवः । नपाता । वृषणा । शयुत्रा । हिरण्यस्यइव । कलशम् । निखातम् । उत् । ऊपथुः । दशमे । अश्विना । अहन् ॥kuha | yāntā | su-stutim | kāvyasya | divaḥ | napātā | vṛṣaṇā | śayu-trā | hiraṇyasya-iva | kalaśam | ni-khātam | ut | ūpathuḥ | daśame | aśvinā | ahan