Shloka 5
शरणागति
धर्मनिर्णयः (Decision on Refuge and Dharma) / Rama’s Vow of Protection and the Acceptance of Vibhishana
सुदुष्टोवाप्यदुष्टोवाकिमेषरजनीचरः ।ईदृशंव्यसनंप्राप्तंभ्रातरंयःपरित्यजेत् ।।।।कोनामसभवेत्तस्ययमेषनपरित्यजेत् ।
suduṣṭo vāpy aduṣṭo vā kim eṣa rajanīcaraḥ | īdṛśaṃ vyasanaṃ prāptaṃ bhrātaraṃ yaḥ parityajet || ko nāma sa bhavet tasya yam eṣa na parityajet ||
“ไม่ว่ารากษสผู้เที่ยวราตรีผู้นี้จะชั่วร้ายยิ่งหรือมิชั่วร้ายก็ตาม เราจะต้องหวาดกลัวสิ่งใดจากเขาเล่า? เขาเป็นผู้มาถึงเรา หลังถูกพี่น้องของตนทอดทิ้งในคราววิบัติอันเช่นนี้ แล้วผู้ใดเล่าจะไม่หันหลังให้เขา—ผู้ใดเล่าจะไม่ปฏิเสธเขา?”
"Let this Rakshasa (night ranger) be a wicked one or not a wicked one, what have we to worry about such a person? He has come here abandoned by his brother and who will not send away such a person? Who will not do so?"
FAQs
It highlights a debated edge of dharma: prudence in accepting outsiders. Sugrīva argues from suspicion and worldly policy—questioning whether someone rejected by his own kin should be trusted.
Sugrīva responds to the arrival of Vibhīṣaṇa (Rāvaṇa’s brother) and expresses skepticism about granting him acceptance.
Sugrīva’s caution and protective concern for Rāma’s safety—though it contrasts with Rāma’s later emphasis on refuge as a dharmic duty.