Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 28
The Exposition of Hanumān’s Protective Kavaca
Māruti-kavaca
सोऽवतात्साधकश्रेष्ठं सदा रामपरायणः । वैधात्रधातृप्रभृति यत्किंचिद्दृश्यतेऽत्यलम् ॥ २८ ॥
so'vatātsādhakaśreṣṭhaṃ sadā rāmaparāyaṇaḥ | vaidhātradhātṛprabhṛti yatkiṃciddṛśyate'tyalam || 28 ||
ขอท่านผู้ประเสริฐยิ่งในหมู่นักปฏิบัติ ผู้ตั้งมั่นในพระรามาเป็นนิตย์ จงคุ้มครองเราเถิด ตั้งแต่กฎบัญญัติแห่งผู้สร้างเป็นต้นไป สิ่งใดเล็กน้อยที่ปรากฏในโลก ล้วนเล็กยิ่งและไร้ความหมายต่อพระองค์
Narada (benedictive concluding statement within the dialogue tradition)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It functions as a protective benediction: the text points to Rāma-devotion as the highest refuge, while relativizing all visible, created phenomena as negligible compared to the Supreme.
By calling the ideal devotee “ever devoted to Rāma,” it elevates single-minded parāyaṇatā (exclusive reliance) as the core of bhakti—seeking protection and grace through unwavering remembrance and surrender.
Rather than a technical Vedanga rule, the verse provides the Vedanga-section’s devotional framing: all sciences and created orders (vaidhātra/dhātṛ) are secondary to the Supreme, guiding practitioners to apply learning in service of bhakti.