Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 57
Bhāgīratha’s Bringing of the Gaṅgā
यत्तेजसा भान्ति दिवाकराद्या नातिक्रमन्त्यस्य कदापि शिक्षाः । कालात्मकं तं त्रिदशाधिनाथं नमामहेवै पुरुषार्थरूपम् ॥ ५७ ॥
yattejasā bhānti divākarādyā nātikramantyasya kadāpi śikṣāḥ | kālātmakaṃ taṃ tridaśādhināthaṃ namāmahevai puruṣārtharūpam || 57 ||
ด้วยรัศมีของพระองค์ ดวงอาทิตย์และดวงประทีปทั้งหลายจึงส่องสว่าง; และแม้ศาสตร์อย่างศิกษา (Śikṣā) ก็ไม่เคยล่วงละเมิดพระบัญชา. ข้าพเจ้าทั้งหลายขอนอบน้อมแด่พระองค์ ผู้มีสภาวะเป็นกาล เป็นเจ้าเหนือเหล่าเทพ และเป็นรูปแห่งปุรุษารถะ.
Narada (hymnic praise within the discourse to the Sanatkumara tradition)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It presents the Supreme as the source of all cosmic brilliance and as Time itself, whose unbreakable ordinance governs both the cosmos and sacred knowledge—therefore worthy of surrender and worship.
Bhakti here is expressed as stuti (reverent praise) and śaraṇāgati (bowing to the Lord), recognizing him as the ultimate ruler behind the Sun, the gods, and the moral-spiritual order.
Śikṣā (Vedāṅga phonetics and correct recitation) is invoked as a symbol of strict rule-governed Vedic practice, emphasizing that sacred disciplines operate under divine ordinance and should not be violated.