Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 49
The Description of the Glory of the Purāṇa
Purāṇa-Māhātmya
आज्ञप्तश्च पुनः सर्वैर्दर्शनार्थं गुरोर्ययौ । तेऽपि सर्वे द्विजश्रेष्ठाः शौनकाद्याः समाहिताः । श्रुतं सम्यगनुष्ठाय तत्र तस्थुश्च सत्रिणः ॥ ४९ ॥
ājñaptaśca punaḥ sarvairdarśanārthaṃ guroryayau | te'pi sarve dvijaśreṣṭhāḥ śaunakādyāḥ samāhitāḥ | śrutaṃ samyaganuṣṭhāya tatra tasthuśca satriṇaḥ || 49 ||
ต่อมาเมื่อได้รับคำสั่งจากทุกท่านอีกครั้ง เขาก็ไปเพื่อเฝ้าดูพระอาจารย์ของตน ส่วนเหล่าทวิชผู้ประเสริฐมีเศานกะเป็นต้น ตั้งจิตแน่วแน่ ปฏิบัติตามที่ได้สดับโดยชอบแล้ว ก็พำนักอยู่ ณ ที่นั้นในฐานะผู้ประกอบสัตรยัญญะ (สมัยบูชายัญต่อเนื่อง)۔
Suta (narrator) describing the conduct of the sages at Naimisha
Vrata: none
Primary Rasa: shanta (peace)
Secondary Rasa: vira (heroic)
FAQs
It links śravaṇa (reverent hearing) with anuṣṭhāna (right implementation): sacred knowledge is validated by disciplined practice, and guru-darśana is shown as an essential anchor for transmission.
Though not explicitly naming bhakti, it models bhakti’s core attitudes—humility, obedience, and seeking the guru’s presence—showing that devotion expresses itself through attentive listening and faithful execution of dharma.
The verse foregrounds ritual praxis (yajña/satra): hearing the injunctions and then performing them correctly reflects the applied side of Kalpa (Vedāṅga for ritual procedure) and the discipline required for long sacrificial sessions (satra).