Previous Verse
Next Verse

Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 99

The Description of the Skanda Purāṇa’s Anukramaṇī

Index/Summary

अक्रूरसंज्ञकन्त्वेकपादं चंद्रार्कवैभवम् । करभेशाख्यतीर्थं च लटुकेशादितीर्थकम् ॥ ९९ ॥

akrūrasaṃjñakantvekapādaṃ caṃdrārkavaibhavam | karabheśākhyatīrthaṃ ca laṭukeśāditīrthakam || 99 ||

ยังกล่าวถึงทิรถะชื่อ “อกรูระ”, สถานศักดิ์สิทธิ์ “เอกปาทะ”, ธามที่เลื่องลือด้วยรัศมีแห่งจันทร์และอาทิตย์; ทิรถะ “กรเภศะ” และทิรถะทั้งหลายที่เริ่มด้วย “ลฏุเกศะ” ด้วย

अक्रूर-संज्ञकम्called ‘Akrūra’
अक्रूर-संज्ञकम्:
Visheshana (विशेषण)
TypeAdjective
Rootअक्रूर + संज्ञक (प्रातिपदिके)
Formनपुंसकलिङ्ग, प्रथमा/द्वितीया (1/2), एकवचन; ‘named Akrūra’
तुindeed
तु:
Sambandha (सम्बन्ध)
TypeIndeclinable
Rootतु (अव्यय)
Formविरोध/विशेषार्थक-अव्यय; particle ‘but/indeed’
एक-पादम्Ekapāda (name/place)
एक-पादम्:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootएक + पाद (प्रातिपदिके)
Formनपुंसकलिङ्ग, प्रथमा/द्वितीया (1/2), एकवचन; ‘Ekapāda’ (name; one-footed)
चन्द्र-अर्क-वैभवम्moon-and-sun splendor
चन्द्र-अर्क-वैभवम्:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootचन्द्र + अर्क + वैभव (प्रातिपदिके)
Formनपुंसकलिङ्ग, प्रथमा/द्वितीया (1/2), एकवचन; ‘the splendor of the Moon and Sun’ (चन्द्र+अर्क द्वन्द्व as qualifier)
करभ-ईश-आख्य-तीर्थम्the Karabheśa-named tīrtha
करभ-ईश-आख्य-तीर्थम्:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootकरभ + ईश + आख्य + तीर्थ (प्रातिपदिके)
Formनपुंसकलिङ्ग, प्रथमा/द्वितीया (1/2), एकवचन; ‘the tīrtha called Karabheśa’
and
:
Sambandha (सम्बन्ध/समुच्चय)
TypeIndeclinable
Rootच (अव्यय)
Formसमुच्चयबोधक-अव्यय
लटुक-ईश-आदि-तीर्थकम्the Laṭukeśa etc. tīrtha
लटुक-ईश-आदि-तीर्थकम्:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootलटुक + ईश + आदि + तीर्थक (प्रातिपदिके)
Formनपुंसकलिङ्ग, प्रथमा/द्वितीया (1/2), एकवचन; ‘the tīrtha(s) beginning with Laṭukeśa’ (आदि-समास)

Suta (narrating the Narada Purana’s anukramanika-style enumeration, traditionally relaying Narada’s discourse)

Vrata: none

Primary Rasa: shanta

Secondary Rasa: adbhuta

A
Akrura
E
Ekapada
C
Chandra
A
Arka (Surya)
K
Karabhesha
L
Latukesha

FAQs

This verse functions as a concise anukramanika-style register of tīrthas, indicating that remembrance and pilgrimage to named sacred sites are recognized means of accruing puṇya and supporting dharmic life.

Bhakti is implied through tīrtha-smaraṇa and tīrtha-yātrā: visiting or reverently recalling holy places associated with divine presence (e.g., solar-lunar splendour, temple-tīrthas) becomes a practical devotional act that purifies the mind and strengthens worship.

The verse indirectly reflects Jyotiṣa-oriented sacred geography by invoking the Moon and Sun’s ‘vaibhava’ (splendour), a common Purāṇic way of linking tīrthas with cosmic/astral sanctity used in calendrical and pilgrimage planning.