Adhyaya 81 — Suratha and Samadhi Seek Sage Medhas; Introduction to Mahamaya and the Madhukaitabha Origin Account
सा त्वमित्थं प्रभावैः स्वैरुदारैर्देवि संस्तुता ।
मोहयैतौ दुराधर्षावसुरौ मधुकैटभौ ॥
sā tvam itthaṃ prabhāvaiḥ svair udārair devi saṃstutā / mohayaitau durādharṣāv asurau madhukaiṭabhau
เมื่อได้รับการสรรเสริญดังนี้ด้วยพระสิริและศักติของพระองค์เอง ข้าแต่เทวี ขอพระองค์ทรงทำให้อสูรผู้ไม่อาจพิชิตทั้งสอง คือ มธุและไกฏภะ ตกอยู่ในความหลงลวงเถิด
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
When adharma becomes unassailable by ordinary means, the tradition depicts reliance on divine śakti—not merely force, but strategic wisdom (mohana) that neutralizes destructive arrogance.
Vamśānucarita/Carita (narrative of divine-demonic conflict) within a cosmogonic frame; it illustrates how cosmic order is restored through divine agency.
The request for ‘mohana’ suggests that binding and releasing are both powers of Devī; delusion can be turned against delusion—ego is undone by a higher māyā.