Adhyaya 8 — Harishchandra’s Trial: Truth, the Sale of Family, and Bondage to a Chandala
सवह्निगर्भैरशिवैः शिवारुतैर्निनादितं भीषणरावगह्वरम् ।
भयं भयस्याप्युपसञ्जनैर्भृशं श्मशानमाक्रन्दविरावदारुणम् ॥
sa-vahni-garbhair aśivaiḥ śivārutair nināditaṃ bhīṣaṇa-rāva-gahvaram /
bhayaṃ bhayasyāpy upasañjanair bhṛśaṃ śmaśānam ākranda-virāva-dāruṇam
ป่าช้านั้นกึกก้องด้วยเสียงหอนอัปมงคลของสุนัขจิ้งจอกที่หนักด้วยเปลวไฟ; เป็นดุจถ้ำแห่งเสียงคำรามอันน่าสะพรึง—ความกลัวเองที่ก่อให้เกิดความกลัวต่อความกลัว—น่ากลัวยิ่งด้วยเสียงร่ำไห้และกรีดร้อง
{ "primaryRasa": "bhayanaka", "secondaryRasa": "raudra", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Fear multiplies when the mind loses anchoring in dharma; the passage implicitly urges seeking steadiness—through right counsel, self-control, and (in broader Purāṇic arc) refuge in the divine.
A narrative intensification rather than cosmological chronology; it is supportive ākhyāna material.
‘Fear of fear’ points to recursive mental suffering (saṃsāric loop): anxiety feeds on itself until broken by insight or higher surrender.