Shloka 1
Adhyaya 50 — Mind-Born Progeny, Svayambhuva Manu’s Lineage, and Brahmā’s Ordinance to Duḥsaha (Alakṣmī’s Retinue)
पञ्चाशोऽध्यायः— ५०
मārkaṇḍeya उवाच
ततोऽभिध्यायतस्तस्य जज्ञिरे मानसīः प्रजाः ।
तच्छरीरसमुत्पन्नैः कार्यैस्तैः कारणैः सह ॥
pañcāśo ’dhyāyaḥ—50 | mārkaṇḍeya uvāca | tato ’bhidhyāyatas tasya jajñire mānasīḥ prajāḥ | taccharīra-samutpannaiḥ kāryais taiḥ kāraṇaiḥ saha ||
มารกัณฑेयกล่าวว่า: ครั้นแล้วเมื่อเขาใคร่ครวญ สรรพชีวิตที่เกิดจากใจจึงบังเกิดขึ้น พร้อมกับสิ่งเหล่านั้น หน้าที่การงานของพวกเขาและเหตุปัจจัยของมันก็อุบัติขึ้น โดยกำเนิดจากกายของเขาเอง
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Creation is presented as arising from consciousness (contemplation) and structured causality: beings are not random; they manifest with defined functions and causal conditions.
Directly fits Sarga (primary creation): the origination of beings through the creator’s contemplation and the emergence of causal-function frameworks.
The ‘mind-born’ motif implies that the cosmos is a projection/order of intelligence; ‘body-born causes and effects’ indicates that manifestation is inseparable from the creative principle’s own substance (upādāna) and intention (nimitta).