Shloka 16
Adhyaya 24 — Kuvalayashva’s Refusal of Gifts and the Vision of Madalasa’s Maya
कुवलयाश्व उवाच भगवन्स्त्वत्प्रसादेन प्रार्थितस्य गृहे मम ।
सर्वमस्ति विशेषेण संप्राप्तं तव दर्शनात् ॥
kuvalayāśva uvāca bhagavaṃs tvatprasādena prārthitasya gṛhe mama |
sarvam asti viśeṣeṇa saṃprāptaṃ tava darśanāt ||
กุวลยาศวะกล่าวว่า: ข้าแต่ท่านผู้ควรบูชา ด้วยพระกรุณาของท่าน ในเรือนของข้าพเจ้ามีสิ่งที่แสวงหาทุกประการอยู่แล้ว; ยิ่งกว่านั้น เพียงได้เห็นท่านก็ประหนึ่งว่าได้บรรลุทุกสิ่ง
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Kuvalayāśva exemplifies restraint and gratitude: the highest ‘gain’ is the auspicious meeting itself (darśana), not further accumulation. This is a dharmic ideal of sufficiency and humility before beneficence.
Ethical narrative (ākhyāna) illustrating ideal conduct; not pañcalakṣaṇa.
Darśana is treated as transformative contact: the presence of a powerful being reconfigures one’s ‘lack’ into ‘wholeness.’ The verse encodes a bhakti principle—grace itself is the boon.