Shloka 45
Virāṭa-parva Adhyāya 22 — Draupadī’s Abduction Attempt and Bhīma’s Suppression of the Kīcakas
रूपलावण्ययुक्ताभियुवतीभिरलंकृतम् । गृहं चान्त:पुरं सुभ्रु क्रीडारतिविराजितम् । तत् सर्व त्वां समुद्दिश्य सहसाहमुपागत:,'सुभ्रु! मैंने अनेक प्रकारका जो अनन्त धन संचित किया है, वह सब तुम्हें भेंट कर दिया तथा मेरा जो धन-रत्नादिसे सम्पन्न, सैकड़ों दासी आदि उपकरणोंसे युक्त, रूप- लावण्यवती युवतियोंसे अलंकृत तथा क्रीडा-विलाससे सुशोभित गृह एवं अन्तःपुर है, वह सब तुम्हारे लिये ही निछावर करके मैं सहसा तुम्हारे पास चला आया हूँ
vaiśampāyana uvāca | rūpa-lāvaṇya-yuktābhiḥ yuvatībhiḥ alaṅkṛtam | gṛhaṃ ca antaḥpuraṃ subhru krīḍā-rati-virājitam | tat sarvaṃ tvāṃ samuddiśya sahasāham upāgataḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “โอ สुभรู! เรือนและคุ้มในของเรา—ประดับด้วยหญิงสาวผู้มีรูปโฉมและเสน่ห์—รุ่งเรืองด้วยการละเล่นและความรื่นรมย์—เราขออุทิศทั้งหมดนั้นแด่เจ้า แล้วจึงรีบมาหาเจ้าในทันที”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse implicitly contrasts dharma with desire-driven persuasion: lavish offerings and sensual display are presented as means to obtain favor, prompting reflection on whether wealth and pleasure can ethically substitute for genuine consent, restraint, and right conduct.
A speaker (within Vaiśampāyana’s narration) declares that he has come quickly to a woman addressed as “subhru,” dedicating to her his splendid house and inner quarters, described as richly adorned and filled with youthful, beautiful attendants and pleasures.