Shloka 5
रावण–मारीचसंवादः तथा मृगप्रलोभनपूर्वकं सीताहरणोपक्रमः
Rāvaṇa–Mārīca Dialogue and the Decoy-Deer Prelude to Sītā’s Abduction
तत्र गच्छन्ति धर्माग्रयं कृत्वा शमदमात्मकम् | लोकान् पुण्यकृतां ब्रह्मन् सद्भिराचरितान् नृभि:,ब्रह्म! धर्मात्मा, मनको वशमें रखनेवाले, शम-दमसे सम्पन्न, ईर्ष्यारहित, दानधर्मपरायण तथा युद्धकलामें प्रसिद्ध शूरवीर मनुष्य ही वहाँ सब धर्मोमें श्रेष्ठ इन्द्रिय- संयम और मनोनिग्रहरूपी योगको अपनाकर सत्पुरुषों-द्वारा सेवित पुण्यवानोंके लोकोंमें जाते हैं
tatra gacchanti dharmāgryaṁ kṛtvā śamadamātmakam | lokān puṇyakṛtāṁ brahman sadbhir ācaritān nṛbhiḥ ||
ข้าแต่พราหมณ์ ณ ที่นั้นแล ผู้ที่ตั้งธรรมอันประเสริฐยิ่งเป็นเป้าหมาย และยึดมั่นในวินัยแห่งศมะ–ทมะ คือความสงบภายในและการสำรวมตน ย่อมไปถึง; เขาย่อมบรรลุโลกของผู้ทำบุญ อันเป็นแดนที่สัตบุรุษในหมู่มนุษย์ได้ประพฤติและสถิตสืบมา
देवदूत उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the highest dharma is grounded in inner discipline—śama (mental tranquility) and dama (sense-restraint). Those who cultivate such self-mastery and live as the good do are said to reach the meritorious realms attained by virtuous people.
A divine messenger describes who is fit to attain exalted worlds: people who make supreme dharma their guiding aim and practice calmness and self-control, following the conduct established by the righteous.