Shloka 9
Garuḍa, the Brāhmaṇa’s Release, and Kaśyapa’s Counsel
Gajakacchapa-ākhyāna Prelude
त्वमेव परमं त्राणमस्माकममरोत्तम । ईशो हासि पय: स्रष्टं त्वमनल्पं पुरन्दर,“अमरोत्तम! तुम्हीं हमारे सबसे बड़े रक्षक हो । पुरन्दर! तुम अधिक-से-अधिक जल बरसानेकी शक्ति रखते हो
tvam eva paramaṃ trāṇam asmākam amarottama | īśo hāsi payaḥ sraṣṭuṃ tvam analpaṃ purandara ||
ข้าแต่ผู้ประเสริฐในหมู่อมตะ พระองค์เท่านั้นคือที่พึ่งและผู้คุ้มครองสูงสุดของพวกข้า ข้าแต่ปุรันทร ผู้ทรงอำนาจบันดาลสายน้ำ—พระกำลังแห่งการโปรยฝนของพระองค์หาที่สุดมิได้
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse frames divine power as protective responsibility: Indra’s greatness is measured not by conquest but by his capacity to sustain life through rain, making him a refuge for beings dependent on cosmic order and nourishment.
Pitāmaha addresses Indra with reverence and urgency, praising him as the supreme protector and emphasizing his unique authority to release abundant waters—an appeal that implies a need for rain and relief.