Shloka 21
अध्याय १८४ — भैक्षविभागः, शयनविधानम्, धृष्टद्युम्नस्य निवेदनम्
Alms Distribution, Night Lodging, and Dhṛṣṭadyumna’s Report
सत्रग्दामसमवच्छन्नैरगुरूत्तमवासितै: । हंसांशुवर्णर्बहुभिरायोजनसुगन्धिभि:,अनेक प्रकारकी मालाएँ और हार उन भवनोंकी शोभा बढ़ा रहे थे। अगुरुकी सुगन्ध छा रही थी। वे हंस और चन्द्रमाकी किरणोंके समान श्वेत दिखायी देते थे। उनके भीतरसे निकली हुई धूपकी सुगन्ध चारों ओर एक योजनतक फैल रही थी
sragdāmasamavacchannair agurūttamavāsitaiḥ | haṃsāṃśuvarṇair bahubhir āyojanasugandhibhiḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า— ท้องพระโรงนั้นประดับคลุมด้วยพวงมาลัยและอาภรณ์ดอกไม้นานาชนิด อบอวลด้วยกลิ่นอครุชั้นเลิศ ขาวผ่องดุจหงส์และดุจแสงจันทร์ และกลิ่นธูปที่ลอยขึ้นจากภายในแผ่ไปโดยรอบไกลถึงหนึ่งโยชนะ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights auspicious hospitality and cultured refinement: beauty, cleanliness, and sacred fragrance are presented as outward signs of prosperity and proper reception, aligning with dharmic ideals of honoring guests and maintaining sanctified spaces.
Vaiśaṃpāyana describes a splendid interior setting—buildings adorned with many white garlands and festoons, richly scented with agaru incense—whose fragrance spreads far, emphasizing the grandeur and auspicious atmosphere of the place.