अध्याय १८४ — भैक्षविभागः, शयनविधानम्, धृष्टद्युम्नस्य निवेदनम्
Alms Distribution, Night Lodging, and Dhṛṣṭadyumna’s Report
सुवर्णजालसंवीतैर्मणिकुट्टिम भूषणै: । सुखारोहणसोपानैर्महासनपरिच्छदै:,उन्हें भीतरसे सोनेके जालीदार पर्दों और झालरोंसे सजाया गया था। फर्श और दीवारोंमें मणि एवं रत्न जड़े गये थे। उत्तम सुखपूर्वक चढ़नेयोग्य सीढ़ियाँ बनी थीं। बड़े-बड़े आसन और बिछावन आदि बिछाये गये थे
suvarṇajālasaṃvītair maṇikuṭṭima-bhūṣaṇaiḥ | sukhārohaṇa-sopānair mahāsana-paricchadaiḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า— ภายในปราสาทประดับด้วยงานฉลุลายทองเป็นตาข่าย ทั้งม่านและพู่ระย้า พื้นและผนังตกแต่งด้วยการฝังอัญมณี มีบันไดขึ้นที่กว้างและสบาย และในท้องพระโรงจัดวางที่นั่งใหญ่กับเครื่องปูลาดอันวิจิตร
वैशम्पायन उवाच
The verse primarily offers descriptive narration rather than direct moral instruction; implicitly, it contrasts the grandeur of royal arrangements with the broader epic’s concern that external magnificence does not guarantee inner dharma.
Vaiśampāyana describes richly decorated interiors—golden lattice curtains, gem-inlaid surfaces, comfortable stairways, and abundant seating and bedding—depicting a palace or hall prepared in lavish detail.