Shloka 30
कल्माषपाद-शाप-कारणम्
Cause of Kalmāṣapāda’s Niyoga under a Curse
रुरुचे साधिकं सुभ्रूरापतन्ती नभस्तलात् | सौदामिनीव विजश्रष्टा द्योतयन्ती दिशस्त्विषा,सुन्दर भौंहोंवाली तपती आकाशसे पृथ्वीपर आते समय गिरी हुई बिजलीके समान सम्पूर्ण दिशाओंको अपनी प्रभासे प्रकाशित करती हुई अधिक सुशोभित हो रही थी
ruruce sādhikaṃ subhrūr āpatantī nabhastalāt | saudāminīv vijasraṣṭā dyotayantī diśas tviṣā ||
ธิดาผู้มีคิ้วงามนั้น เมื่อเสด็จลงจากเวหาหาว ก็ส่องประกายยิ่งนัก ดุจสายฟ้าที่ร่วงจากหมู่เมฆ ฉายรัศมีให้สว่างไปทั่วทุกทิศ และยิ่งงามเรืองรองเมื่อใกล้ถึงพื้นพิภพ
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse primarily offers a poetic portrayal rather than a direct moral injunction: extraordinary inner power or auspicious presence is depicted as naturally illuminating its surroundings, suggesting that true excellence becomes evident through its own radiance.
Vasiṣṭha describes a beautiful, fair-browed woman descending from the sky; her brilliance is compared to a lightning bolt, and her glow is said to light up all directions as she comes down to earth.