कल्माषपाद-शाप-कारणम्
Cause of Kalmāṣapāda’s Niyoga under a Curse
दृष्टवा च देवकन्यां तां तपतीं चारुहासिनीम् । वसिष्ठेन सहायान्तीं संहृष्टो 5भ्यधिकं बभौ,मनोहर मुसकानवाली देवकन्या तपतीको वसिष्ठजीके साथ आती देख राजा संवरण अत्यन्त हर्षोल्लाससे युक्त हो अधिक शोभा पाने लगे
dṛṣṭvā ca devakanyāṃ tāṃ tapatīṃ cāruhāsinīm | vasiṣṭhena sahāyāntīṃ saṃhṛṣṭo 'bhyadhikaṃ babhau ||
เมื่อทอดพระเนตรเห็นตปตี ธิดาแห่งเทวโลกผู้แย้มยิ้มอ่อนหวาน เสด็จมาพร้อมวสิษฐะ พระราชาสังวรณะก็ปลาบปลื้มยิ่งนัก และพระสิริโฉมยิ่งผ่องพรายกว่าเดิม
वसिष्ठ उवाच
The verse highlights the auspicious role of a righteous guide (Vasiṣṭha) in aligning royal desire with dharma: when a king’s life-events proceed under sagely counsel and divine propriety, they are depicted as bringing inner joy and outward splendor.
Vasiṣṭha arrives bringing (or accompanying) the celestial maiden Tapatī. On seeing her approach with the sage, King Saṃvaraṇa becomes intensely pleased and appears more radiant, signaling the favorable turn toward their union.